The Beginning of the New

Howlisyetnamalagket!

Nakita ko na ang camerang para sa akin... Olympus OM-D E-M5.

Binenta ko na ang aking D90 kasama ng malulupet kong lens para magkaroon ng funds para sa astig na camerang ito. Matagal ko ring pinag ispan yun dahil napamahal na sa aking ang D90 ko. Kaso it's time to let it go. Kailangan ko magkaroon ng pera para pambili ng E-M5. Ayoko naman na magsayaw ako ng nakaburles para magkapera.

Ito na ang camerang magiging kapartner ng aking X100.
March pa daw ang labas nito.
Ilang araw at gabi na rin akong naglalaway at di makatulog. Hehehe!
Sobrang eksayted na ako na magamit ito.

Kwentuhan ko kayo kapag napasakamay ko na ang malupet na camerang ito. :D

Nanuod ako ng Real Steel habang kumakain ng doritos na may salsa.

Astig na palabas! Bakabakan ng mga astig na robot.

Sinong lalaki ang dumaan ng pagkabata ang hindi nahumaling sa robot??? (hehehe, yung ibang lalaki e sa Barbie nahumaling.)

I recommend this movie lalo na sa mga isip bata pero mahilig sa aksyon na katulad ko. :D

Wishing there's one thousand me

Anaknampatola!!!!

Pagkinantot ka nga naman ng malas!

Ang hirap na mag isa ka lang sa trabaho.
Ikaw nga ang boss pero ikaw rin ang trabahador.
Sana ako na lang si Jamie Madrox para magagawa ko itong sandamukal na trabaho ng sabay sabay.

In every click of the shutter a picture is being born

Eto ang pinagkakaabalahan kong craft ngayon... street photography.

Kung dati puro pag jaja**l lang inaatupag ko, pwet pwes ngyaon ay hindi na.

Una kong naging camera ay Casio Exilim (nakalimutan ko na model name). Tapos sinundan ng Canon IXY 10 (peyborit ko ito at marami rin akong kuha gamit ang camerang ito).

Ang una kong "seryosong" camera ay Nikon D5000. Dito sa camerang ito nahubog at natutu akong kumuha ng medyo maayos ayos. Di kalaunan ay binenta ko ito at bumili ng Nikon D90. Mas lalo akong ginanahan kumuha dahil sa camerang ito. Bumili rin ako ng mga prime lense gaya ng 24mm f2.8, 35mm f1.8, at 50mm f1.8.

Lumipas ang panahon, napansin kong gusto ko dalhin ang camera ko sa araw araw para kunan ang mga mangyayari sa mga nadadaanan ko. Narealize ko na medyo mabigat ang D90 na camera. Kaya naisipan kong bumili ng pang araw araw na camera kaya bumili ako ng Fujifilm X100. Ito ang camerang gamit ko ngayon. Mas lalo akong napamahal sa street photography dahil sa camerang ito.

Being in the Line of Three

Trenta na ako.

Ang bilis ng panahon.
Huli kong alala e naglalaro lang ako ng sipa at ng syato sa palayan sa iskwater area sa greenhills, tapos eto trenta na agad ako. Tsk tsk tsk.

Sabi nila average life daw ng pinoy ay 60 years old. Deym!!!! Hapwey na ako ng buhay ko. :D

Marami nagsasabi na kaopsina ko na crossover daw ito at matanda na daw ako. To be honest, I don't that I am. Pakiramdam ko naman e walang nagbago. Except sa sumasakit na yung tuhod ko kapag lumalamig. Joke. Hehehe!

Nung 18 years old ako, may nakasabay ako sa gym. 24 years old na sya. Akala ko ang tanda na nya. Akala ko yung 24 years old dati e matanda na. Kung ikukumpara ko, yung 18 years old na ako at yung 30 years old na ako e pareho lang. Siguro pisikal na anyo ko lang ang nagbago pero yung puso ko e bata pa rin. Para akong 18 years old na natrap sa 30 years old na katawan. Hehehe!

If meron akong wish para sa sarili ko... gusto ko lang na maging healthy ako. Sa alahat ng aspeto. Gusto ko rin na maging happy ako sa lahat ng ginagawa at gagawin ko.

Happy birthday ulit para sa akin. :)

The Decisive Moments That Will Soon Be Gone

Nitong mga nagdaang buwan (taon) e medyo naging abala ako sa aking trabaho, sa peysbuk, at sa pagpipiktyur. (kaya napabayaan ko itong blog na ito, at akala ko nga e tinanggal na ng blogspot ang account ko)

Gaya ng sinabi ko, nahilig ako sa pagpiktyur piktyur. Magpopokus ako ngayon sa tinatawag  nilang "Street Photography".

Mas gusto ko kasi kuhanan yung mga normal na nangyayari sa buhay ng tao. Gusto ko rin kumuha ng landscapes at magagandang tanawin.  Pero hindi naman ako madalas nakakapagtravel o nakakagala kaya mas nagpokus ako pagkuha sa kalye at sa mga nangyayari dito. Maraming dahilan. Libre. Di mo kailangan lumayo. Di mo kailangan gumastos. Ikaw lang at ang camera solb na.

Kung interesado kayo makita ang mga simpleng obra ko... paki-click ito. :)

Medyo hindi pa ako masyadong magaling sa larangan na ito at patuloy ko pa itong hinuhubog.

Kaya ko gusto ko ang street photography kasi yung mga simpleng pangyayari sa buhay ng tao ay madaling mawala at maglaho sa isang iglap. At least sa pamamagitan ng pagkuha ko mula sa lente ng aking camera, napepreserve ko ang mga pangyayaring ito. :)

The Extension of My Eye

Eto ang camera ko na binili ko noong nakaraang Nobyembre. Fujifilm X100.

Nikon D90 and dati ginagamit kong camera dati. Pero dahil gusto ko ng camera na madadala ko araw araw, bumili ako ng bago.

(*This is not the picture of my camera, I just get it from the internet)

Fifteenth at Afternoon Tea

Buhay pa pala itong blog ko na ito.
Tagal na rin.

Ilang araw na ba?
Buwan?
Taon?

May mga bagay sa mundo na mahirap maintindihan at maunawaan.
Yung parang kahit anong isip mo na paraan e wala ka namang magagawa?

Bat ba ang drama ko?
Three days na lang birthday ko na.
Thirty years old na ako.
Ganito ba talaga kapag tumatanda. Hehehe!

Eniwey, tingin ko e ganun nga.

Kung babasahin ko ang mga post ko dati e parang ang sasaya.
Bat ngayon e boring na.

Anong meron sa title?
Basta.

P.S.
Sana maituloy tuloy ko na itong pagbo-blog. Namiss ko na e. :)